29 Μαϊου (Curfew)

Καλώς τα κεφαλοτύρια. Καλή ανάσταση μέσα στο 2010. Ένα κείμενο γραμμένο σταυροπόδι πάνω στο κρεββάτι λίγο πριν τον ύπνο. Για δοκιμή.

Η απελπισία και η απαισιοδοξία για το πού πηγαίνει η μουσική δίνει τη σκυτάλη στην πλήρη παραίτηση από δω και μπρος. Αποχαιρετώντας την ελπίδα. Δεν είναι τόσο τραγικό όσο ακούγεται. Αν βλέπεις το ποτήρι μισογεμάτο τότε μάλλον ενστερνίζεσαι την ιδέα για τα ουρί ενός μουσικού παραδείσου , μετατρέποντας τον εαυτό σου σε μηδενιστή ακροατή-καμικάζι. Απόδειξη? Οι 5 μάταιες ακροάσεις του καινούριου δίσκου των Yeasayer , προσπαθώντας να χαμηλώσεις τον πήχη σου. Μπα , δεν λέει να ξεκουνηθεί. Από μια μικρή παρατήρηση των δίσκων των τελευταίων μηνών , υπάρχει στροφή στο synth ήχο , γενικά. Κάτι τρέχει στα γύφτικα.

Για να διατηρηθεί η πίστη του καμικάζι επιστρατεύονται έργα διαφόρων προφητών του παρελθόντος , οι οποίοι προμήνυαν ένα καλύτερο αύριο για το καλομαθημένο σου αυτί , κρατώντας τη φλόγα στην ψυχή σου ζωντανή. Να , για παράδειγμα , τις τελευταίες μέρες οι deUS με το Worst Case Scenario βοήθησαν όταν κάποιοι αγωνιστές ξεσηκώθηκαν ξορκίζοντας θεούς και δαίμονες ότι δεν πρόκειται να ξανακούσουν άλλο δίσκο από δω και μπρος. Και τότε τα ηχεία έπαιξαν Suds & Soda και ξαφνικά το χαμόγελο στα χείλη επανήλθε. Απλά πράγματα.

Μέσα σε όλο αυτό το μπάχαλο , τα νέα για τη συναυλία του Robert φτάνουν στα ταλαιπωρημένα μας αυτιά. Αρκετός κόσμος θα πάει ασυζητιτί. Αρκετός πάλι κόσμος δε θα πάει. Ασυζητιτί.

Οι περισσότεροι καμικάζι δεν πρόκειται να πάνε. De facto. Ο Robert δεν μπορεί καλά καλά να μιλήσει. Ό,τι είναι να ακουστεί θα ακουστεί από τους οργανοπαίχτες , οι οποίοι , πρακτικά , θα δώσουν άλλη μια διασκευασμένη εκδοχή της πλούσιας παρακαταθήκης που μας άφησε ο Robert για να της αλλάζουμε τα φώτα ανάλογα τα κέφια. Και υπάρχει και η άποψη που κυκλοφορεί εδώ και δεκαετίες ότι ο Robert είναι απλά ένας καλός ποιητής. Μουσικά , τώρα. . . Αν έχεις γράψει 8567 κομμάτια , ε , τα 300 δε θα είναι ωραία? Τα 10 ίσως και εξαιρετικά.

Judas!Judas! Φωνάζουν οι υπόλοιποι καμικάζι. Ξεχάσατε το Newport Folk Festival? Μιλάμε για έναν άνθρωπο σύμβολο , που καθόρισε την έννοια του τραγουδοποιού απο το Διονυσάκη (το δικό μας Διονυσάκη-ήμουν αγωνιστής άρα δοξάστε με) μέχρι τον » ψηλότερο άνθρωπο στη γη». Ο Robert έχει ένα τραγούδι που μιλά ακριβώς για σένα ανά βδομάδα που περνάς ψάχνοντας απεγνωσμένα ένα soundtrack για τις χαρές και τα βάσανα της ζωής.

Όμως , ο περισσότερος κόσμος που θα βρεθεί σε αυτήν τη συναυλία θα είναι ορμώμενος από ένα και μόνο πράγμα : Τις τύψεις του. Για να πει ότι πήγε. Όχι στα φιλαράκια του. Ούτε καν στα παιδιά του. Στον ίδιο του τον εαυτό. Οι Ερινύες θα τον κυνηγούν χρόνια , ίσως , σκέφτεται. Και αν , κάποτε , μετάνιωνε που δεν πήγε σε αυτήν την «ιερή» συναυλία? Ακόμα και αν έχει ακούσει τρία κομμάτια μόνο , θα πάει. Και όταν ο Robert βγει στην σκηνή , από τα πρώτα δύο λεπτά θα εύχεται για το τέλος. Μα , καμμία σχέση με την original ηχογράφηση , θα πει. Aυτό για τους φοβισμένους υποψήφιους παρευρισκομένους.

Πώς , όμως , δικαιολογείται κανείς , όταν αναγνωρίζει την αξία του Dylan , αλλά δεν θέλει να πάει? Διότι γνωρίζει καλά ότι οι τύψεις τον οδηγούν και όχι ο ενθουσιασμός μιας καλής συναυλίας. Αγόρασε τους δίσκους του μικρός. Καθόταν και σιγοτραγουδούσε τους στίχους κρατώντας με ευλάβια το πολύτιμο βιβλιαράκι. Όμως , ξέρει ότι δε θα αντέξει αυτήν τη συναυλία. O Βοb dεν είναι ο ίδιος άνθρωπος.

Τα κομμάτια που έγραψε δεν ανήκουν καν στον ίδιο το δημιουργό , πια. Είναι όλων. Αυτή είναι η κατάρα του. Ίσως ο ακροατής που δε θα πάει να τον δει live , να προτιμούσε να δει έναν νέο καλλιτέχνη να αποδίδει φόρο τιμής σε αυτά τα τραγούδια. Έναν καλλιτέχνη που η φωνή του θα σε γέμιζε κρυφά όνειρα μιας άλλης εποχής. Έτσι , για μια στιγμιαία ψευδαίσθηση. Και όχι έναν καλλιτέχνη στα όρια της παραίτησης , που , τα ίδια τα κομμάτια του τον ξεπέρασαν , οι εποχές τον ξεπέρασαν με τον ίδιο να παραδέχεται ότι εδώ και 20 χρόνια οι ηχογραφήσεις είναι μάπα , με μια φωνή απαράδεκτη , εκλιπαρώντας ένα μουσικό άλλοθι για πράγματα που συνέβησαν δεκαετίες πίσω. Το Love And Theft ήταν πολύ καλό , όντως. Αλλά ήταν πολύ καλό επειδή ήταν Dylan , κυρίως.

Ίσως να μην πάνε πολλοί. Αν και , μάλλον , όλοι αυτοί που δεν είναι σίγουροι ακόμα , εκείνο το πρωινό της 29ης Μαϊου θα ξυπνήσουν από τα κρεβάτια τους σε μιαν κατάσταση ύπνωσης. Και χωρίς να το καταλάβουν , θα βρεθούν να ακούν το Robert να πασχίζει να βγάλει μια στάλα φωνή πριν μας αφήσει για πάντα.  Είναι σωστό να πας να δεις μια συναυλία μόνο και μόνο για να μην έχεις ενοχές? Μήπως αν σέβεσαι τον εαυτό σου και τη μουσική σου ,  να είναι ανήθικο να παρευρεθείς? Μήπως , τελικά , οι «μοντέρνοι καιροί» νόθευσαν και το παραμικρό ίχνος σεβασμού στα ιερά και τα όσια και τέτοιες σκέψεις γράφονται? Το κακό έχει γίνει.

Δε βαριέσαι. Πολλή φιλοσοφία βραδιάτικα. Ολόκληρος Dylan έρχεται.

Advertisements

4 responses to “29 Μαϊου (Curfew)

  1. Δευτερο συνεχομενο κειμενο στο μπλογκ με θεμα «ειμαστε πολυ ψαγμενοι για να παμε στον Dylan». Kριμα…

    Ουτε ιερα ουτε οσια ουτε τιποτα. Απλα ενας θρυλος της παγκοσμιας ποπ κουλτουρας που οι περισσοτεροι δε τον εχουμε δει ζωντανα ΠΟΤΕ. Αν τωρα εσεις τον εχετε δει πεντε-εξι φορες στα ντουζενια του στα 60ς και δε καταδεχεστε, παω πασο. Αν οχι, αυτη η ψηλομυτικη αντιμετωπιση ειναι αρκετα κωμικη.
    Οποιος δε θελει να παει ας μη προσπαθει να μας πεισει οτι οι υπολοιποι θα παμε απο υποχρεωση. Κι οποιος δε γουσταρει τη βεβαρυμενη απο τα χρονια γρετζα φωνη του θειου Bob, και την καλλιτεχνικη αξιοπρεπεια του να διασκευαζει διαρκως τα τραγουδια του, ας μην ερθει, δεν ειναι με το ζορι. Υπαρχουν και οι Yeasayer…

    Ολη η ουσια ειναι η τελευταια προταση. ΕΡΧΕΤΑΙ. Κι οχι μονο ερχεται αλλα δινει και γαματα live: http://www.youtube.com/watch?v=ztr3_Ugeebw

    • loan me a dime: τολμώ να μιλήσω κι εκ μέρους του btr. και στα δύο κείμενα καυτηριάζεται αυτό το γεγονός γιώργο και τα ενδεχόμενα αντιμετώπισης αυτού του σπουδαίου live από τη μερίδα του κόσμου που στιγματίζεις. λυπάμαι που δεν έγινε αντιληπτό το σαρκαστικό ύφος των κειμένων.

  2. Between The Raindrops : Γιώργο διάβασες ολόκληρα τα κείμενα? Όχι , έτσι? Μάλλον όχι. Δε βαριέσαι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s