Various Artists «Impossible Ark-A Compilation»

(δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του Muzine)

Λίγους μήνες πριν, στο πάρτυ της Tru Thoughts που διοργάνωσε το Muzine, ο Nostalgia 77, κατά κόσμον Ben Lamdin, έκατσε σε ένα τραπέζι με λιγοστά ποτά και μπόλικα πιάτα. Γελαστός και συγκρατημένα ομιλητικός, συζητούσε για σινγκλάκια που χάνονται σε αεροδρόμια, για παρελθοντικούς ήχους μέσα σε σύγχρονες jazz συλλογές, για τις τρεις γυναίκες του μορμόνου τζαζίστα Lloyd Miller. Ουδεμία απ’ τις προτάσεις του δεν ενείχε λάγνα «εγώ».

Ως δημιουργός δίνει πάντοτε χώρο στις αντιθέσεις, συμφιλιώνοντας άρνηση και κατάφαση φορμαλισμού όπως λέγαμε και πριν λίγο καιρό, προάγοντας το παρόν που αποδρά προς το παρελθόν, αλλά και τη σύγχρονη εμποσθοφυλακή που εξελλικτικά πορεύεται σε ετερόκλιτα πεδία. Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, ήταν αναμενόμενο η Impossible Ark, το label που έχει στήσει με τον πιστό φίλο και συνεργάτη μπασίστα Riaan Vosloo, να κινηθεί προς μια κατεύθυνση που το hip hop θα αφουγκράζεται τη latin, ο χορός την jazz, ενόσω το break beat θα ρίχνει βαριές θεατρικές αυλαίες. Μια εταιρεία που πρωτίστως καλύπτει ετούτη τη φιλοσοφία, μεταξύ δηλωτικών statement και προσβάσιμης μοντέρνας jazz.

Έτσι λοιπόν, στην πρώτη συλλογή της Impossible Ark συναντά κανείς πολυποίκιλους δυνητικούς jazz εκσυγχρονιστές από ηχογραφήσεις που ήδη κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια και κάποιες που αναμένονται στο εγγύς μέλλον. Από το νέο afro-funk project του Lamdin, τους Skeleton, έως και την πειραματική ομάδα του Vosloo, Examples of Twelves, με μια πλειάδα παικτών που μιας κι έχει βρεθεί δίπλα στον Michael Garrick και στα ECM χωράφια βάλθηκε να μνημονεύσει τους Sun Ra, Neil Ardley και Mike Westbrook. Οι Fiction Trio σολάρουν ακίνδυνα, καταπιάνοντας και το “Haitian Fight Song” του Mingus, καθώς οι Rhythmatic Orchestra ομιλούν ως λατίνοι. Κάπου εκεί οι Drop In Sessions τη μια κάνουν κάτι ανάλογο και την άλλη φεύγουν προς πιο ανατολικές διαδρομές, ενώ ο χαλαρωμένος Jeb Loy Nichols τραγουδά blue-eyed country ουαλική soul και οι The Voice Of Time, όπως νωρίτερα οι Sigurta Casagrande, καληνυχτίζουν σε αργούς τόνους.

Αν κάποιος θαρρεί πως όλα αυτά μπορούν να σηματοδοτήσουν κάτι, λανθάνει. Απλούστατα δεν έχουμε να κάνουμε με μια συλλογή υπερηρώων που κομίζει το μοντέλο μιας σωτήριας κιβωτού αλλά με προσπάθειες παρέων που κοπιάζουν πέραν του «τυπικού». Κι αυτό, όλο και κάτι σημαίνει.

by loan me a dime

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s