Dead Flag Blues

«Το αμάξι έπιασε φωτιά. Και στο τιμόνι κανένας.

Κάτω στους υπονόμους στοιβαγμένοι χίλιοι μοναχικοί αυτόχειρες.

Ένας άνεμος βγαλμένος από βαθύ σκοτάδι χαϊδεύει τις πληγές τους.

Στο σπίτι , γύρω από ένα ραδιόφωνο , με τις κουρτίνες κλειστές ,

καταπίνουμε τόσα ναρκωτικά. . .

Σε μια κυβέρνηση διεφθαρμένη. Ασύδοτη.

Ασφυκτιούμε χωμένοι στην κοιλιά μιας φρικτής μηχανής.

Μα τα γρανάζια της ματώνουν.

Ο ήλιος μας εγκατέλειψε.

Έξω στο δρόμο χαμογελαστές ζωγραφιές δείχνουν να μέμφονται.

Και οι σημαίες πια νεκρές , στέκουν ξεσκισμένες ,

ταπεινωμένες πάνω στους ημιλιπόθυμους στύλους τους.

Και όλα έγιναν κάπως έτσι. . .

Τα κτίρια σαν τραπουλόχαρτα σκοντάψαν το ένα πάνω στ’ άλλο.

Μητέρες στα χαλάσματα τα μαλλιά τους τραβούσαν.

Με τα μωρά τους αγκαλιά.

Ο ορίζοντας έμοιαζε όμορφος φλεγόμενος.

Με το αρρωστημμένο μέταλλο να λιώνει επιτέλους ,

εξαγνίζοντας τα πάντα σε μια πορτοκαλί ομίχλη.

Σου είπα : «Φίλησέ με , ομορφιά μου!. . . Αυτές οι μέρες είναι οι τελευταίες.»

Και μου έπιασες το χέρι και φύγαμε. . . Σαν ένα όνειρο , σαν πυρετός.

Ένα πρωινό ξυπνήσαμε κατρακυλώντας.

Αυτή είναι η κοιλάδα του θανάτου.

Ανοίγω το πορτοφόλι μου. Γεμάτο αίμα.»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s