Kenny Graham and his Satelites “Moondog and Suncat Suites” (Trunk)

Κι ενώ η προηγούμενη ανάρτηση, θολωμένη στα νερά της, βάλθηκε να ταλανιστεί με αλήθειες και βεβαιότητες, ας δούμε δίχως ασάφειες μερικά μικρότερης σημασίας γεγονότα και δεδομένα.

Πχ. Η θέαση μιας συναυλίας εξυπακούει ένα μαζοχιστικό κίνητρο «καραουλίστικης» αναμονής προς αποτύπωση τετελεσμένων κρίσεων. Άλλο παράδειγμα. Η σημαντικότητα μιας νέας κυκλοφορίας συναρτάται απ’ τον αριθμό των αντιτύπων, της βινυλιακής απόχρωσης, της επικοινωνιακής αποτύπωση της όποιας ιδιαιτερότητάς του. Οι βρετανοί είναι μανούλες σ’ αυτό το πανηγυράκι (το ίδιο συμβαίνει και με την ελληνική δισκογραφία, αλλά παρότι ποιο τραγελαφικό δεν είναι της παρούσης). Δισκάδικο στο Portobello επικαλείται out of stock κόπιες, με τις αποθήκες του ανασφαλώς γεμάτες προς μελλοντική υπερτιμολόγηση. Label που σκάβει βαθιά προστάζει μια και μόνο κόπια προς διαδικτυακή αγορά, ενώ τα περισσότερα των αντιτύπων που επικαλείται δε δύναται να τα αποχωριστεί απ’ την αγκαλιά του, τουλάχιστον ώσπου να σαλτάρουν οι σχιστομάτηδες και να αρχίσουν το χαρακίρι για πάρτη του. Την ίδια στιγμή, και με το σιγοντάρισμα των περιοδικών αναγνωσμάτων, ο ακροατής τσιμπά και νιώθει περήφανος, εκλεκτός. Και οι κόπιες δεν έχουν κλείσει ούτε μήνα ζωής.

Ο καθόλα συμπαθής, χιουμορίστας και ευφυής  κύριος Trunk εξελλίσεται σε παμπόνηρο γατί. Αφού μας προϊδέασε με τη σατανική κυκλοφορία του Tubby Hayes, ξάφνου του προέκυψαν κάποια test pressing να τα πουλά στα πάρτυ του. Ύστερα πέταξε μια σχεδόν σε συγχρονία ανατύπωση των μπλιμπλικιών του Carry. Με τη νέα του κυκλοφορία θέλησε να το ξεμπουρδελέψει περισσότερο. Αφού μας προϋπάντησε με το κλου « μόλις 6 άνθρωποι το αγόρασαν όταν κυκλοφόρησε», έριξε και το πουσάρισμα πως «από τότε, μπορεί να το έβρισκες εύκολα, αλλά ποτέ σε καλή κατάσταση», ώστε για αποκορύφωμα να πετάξει σε διαδικτυακή μας συνομιλία και το «μου τελείωσαν οι πρώτες 1000 limited κόπιες, αλλά να, μόλις σας τύπωσα άλλες 500 σε κίτρινο βινύλιο».

Πάνω σε όλη αυτή την ιστορία, κάποιος μπορεί να αντιπαραθέσει τα εξής. Πώς είναι δυνατό τούτην την υπερσπάνια κυκλοφορία του 1957 να την έχει χρόνια τώρα, γνωστός έλληνας dj χαμηλών τόνων; Πώς είναι δυνατόν στα τέλη του Γενάρη του 2010, πριν ακόμη δρομολογηθεί η επανέκδοσή του, να την αγοράζει κάποιος σε άριστη κατάσταση με την ζελατίνα του να εξακολουθεί να την αγκαλιάζει, στην τιμή των 25 $;

(ιδού και το αντίτυπο)

Πώς είναι δυνατόν την ίδια στιγμή που ο ίδιος μαρτυρά τελειωμένες κόπιες, δύο μέρες μετά να σου στέλνει ο ίδιος μία, και έπειτα από μια εβδομάδα ακόμη δύο; Δολώματα και ψάρια γεννήκαμε μαλλιά κουβάρια, και φτάσαμε έως εδώ, λίγο πριν τελειώσει η πρώτη σελίδα του word, κι ούτε λέξη για τον δίσκο του 1957 που κυκλοφόρησε για λογαριασμό της MGM, με τον λονδρέζο Kenny Graham να έχει περιλάβει με το τενόρο του τις ιστορίες του Moondog, ενόσω μια ορθόδοξη παρέα με ξυλόφωνα, βιμπράφωνα, μαρίμπες, κουδούνια, φλαόυτα, όμποε, ακορντεόν και φωνές, υπό τον Joe Meek ως μηχανικό ήχου, έστησε ολιγόλεπτα θέματα, soft ιδιοσυγκρασίας, νυχτερινής υφής και exotic ορθολογισμού, δίχως τις πειραματικές στοιχειωμένες γεννιάδες του φυσικού τους πατρός.

Κι ενώ το όμορφο στυλιζάρισμα, πέραν της διασκεδαστικής απλότητας καμιά αναγωγή δεν εξυπηρετεί, η γοητεία που προσπαθεί να του επιβληθεί χρεώνεται στα εξωμουσικά κατατόπια. Λες κι έχει ανάγκη από κάτι τέτοια για να την επικοινωνήσουν.

Advertisements

One response to “Kenny Graham and his Satelites “Moondog and Suncat Suites” (Trunk)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s