Day 5 (a.k.a. «nul»)

Νέα Ζηλανδία-Σλοβακία

Παράδοξο θέαμα. Σλοβάκοι τύποις σοσιαλοδημομοκράτες χόρευαν πόλκα, διεφθαρμένοι άμπαλοι, ένα σουλούπι σχεδόν ανέγγιχτο εκκινώντας απ’ τη ναζιστική κατοχή, μιας και στη συνέχεια τίποτε τσέχικο δεν παρέμεινε ύστερα από κείνο το μετακομμουνιστικό βελούδινο διαζύγιο, που ίσως θα κληροδοτούσε λίγη ορθολογική ταχύτητα.

Όσους για τους νεοζηλανδούς, ποιος ξέρει τι δουλειά εξακολουθούν κι έχουν με την Εlizabeth (η ίδια ως να-χαμε-να-λεγαμε-οπαδός της Arsenal πιθανότατα να απορεί), οι αιωνίως Μαορί, τα φτωχοαυστραλιανά ξαδέρφια ελλήνων μεταναστών που το έριξαν στο ράγκμπυ, το κρίκετ, τις ιπποδρομίες, το bungee και στα οποία ενδεχομένως να διακρίνονται. Μπορεί τα χρόνια να έχουν περάσει, αλλά η σύλληψη που προσδίδει τον καταγωγικό προσδιορισμό «Νεοζηλανδός» στον όρο ποδοσφαιριστής  παραμένει σατανικά ανεκδοτολογική. Ο απομηχανής μπαταρισμένος Reid έγραψε επίλογο ηρωικό, και κάπως έτσι η αναγωγές στο ερασιτεχνικό φιλότιμο θα βρουν μια κάποια κουκουρούκου αιτιολογία.

(Ελπίζοντας στη συμμετοχή του Kornel Salata)

Ακτή Ελαφοντοστού-Πορτογαλία

Μεγάλη προσμονή. Εν ώρα εργασίας, ένας παράλογος πελάτης θέλει να τον εξυπηρετήσω, η σύνδεση πέφτει, το πρώτο ημίχρονο χάνεται, κεφάλια που πηγαίνουν στα αποδυτήρια το αποτέλεσμα της τηλοψίας δευτερολέπτων. Λεν πως το πρώτο μέρος πήγε σαν το δεύτερο. Ένα δοκάρι, κι αυτό ήταν όλο. Βλέπεις, απ’ τη μια ο Σβεν επί των γενικών καθηκόντων, σαν ένας άλλος floor manager στο Τηλεάστυ, κι απ’ την άλλη ο Κριστιάν σαν ένας άλλος κολλητός του Μήτρογλου με δανεικό πενηνταράκι, τι να σου κάνουν. Κείνος ο Ντρογκπά συνελήφθη σε τρυφερό ενσταντανέ με τον προαναφερθέντα διαφημιστή λουσίματος, σα να του λεγε «συ μου τη σηκώνεις και γω σου την καρφώνω» κάτι που δεν προσθέτει τίποτε στα αγωνιστικά του πεπραγμένα παρά μια ενδεχόμενη συμμετοχή στο όποιο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Ρονάλντο, σε κεφάλαιο ανάλογο της αναφοράς  του Βιεϊρά στα κατάστιχα εμπειριών του Ανελκά. Στημένο; Τυχαίο; Δε νομίζω.

Βραζιλία-Βόρεια Κορέα

Μπήκε ένα γκολ όμορφο. Όμορφο. Ο Μαϊκόν σημειώθηκε κι επίσημα στις λίστες προς δημόσια εκτέλεση. Τι κι αν το παραμύθι της σελεσάο έχει ξεθωριάσει, ο Τάε-Σε θέλησε να γίνει ήρωας, την ώρα που το κομμουνιστικό καθεστώς μονάχα δικά του πλάνα θα προβάλλει, κι αν μη τι άλλο τούτη η παρέα ανθρωπόμορφων ρομπότ με το λίμπερο (άραγε πως τούτη η «δυτική», εν πάση περιπτώσει ισπανοαργεντίνικη επινόηση επί sixties ιταλικού εδάφους, είναι αποδεκτή…) κέρδισε σου λέει το χειροκρότημα. Ποιος ξέρει το γιατί….

υγ. Σεφερlike το λογοπαίγνιο με το παναντόλ. Λευτεριά στο Δελφινάριο και αυτό το καλοκαίρι.

by loan me a dime…

Advertisements

One response to “Day 5 (a.k.a. «nul»)

  1. Όσο κομμουνιστοφοβικός κι είναι κανείς δεν μπορεί παρά να μακαρίζει τους τυχερούς Βορειοκορεάτες που εκμεταλλευόμενοι την Κρατική Πρόνοια θα δουν επιλεγμένα πλάνα, στα οποία δεν θα εμφανίζονται ανέραστες ονειρώξεις του Φλοορ Μάνατζερ του Τηλεάστυ ή Ευρωμπαστουνόβλαχοι φραπεδοποδοσφαιριστές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s