Black Night in 10 different stories

Οι τσαπατσούλικες συνεκδοχές επιμελώς προσπερνούν το γεγονός πως η μουσική εκτιμάται καλύτερα χρονολογικά και πως η κίνηση εντός της παράδοσης αποκαλύπτει περισσότερα απ’ τις πρόσφατες εκβολές της, αξιολογώντας παράλληλα και τις όποιες υπερεκτιμήσεις του παρόντος. Στις περιπτώσεις μάλιστα που, εξαιτίας κάποιας αυθαίρετης αιτίας αμάθειας, η γνώμη ταυτίζεται με την άποψη, διόλου απορίας άξιον δε μοιάζει το γεγονός πως για τον κόσμο των arcade fire, των hype αναγνωσμάτων και των απόψεων σε bullets, η σημερινή μέρα δε σημαίνει απολύτως τίποτε.

13 Σεπτεμβρίου του 1922, γεννήθηκε στο Texas ο παραγνωρισμένος Charles Brown που κάλλιστα θα χωρούσε δίπλα στα ονόματα των T-Bone Walker και Amos Milburn μόνο και μόνο χάρη στα 78στροφα που κυκλοφόρησε στις Aladdin και Modern. Διότι πέρα απ’ το Driftin’ Blues, το 1951 και με κωδικό 3076 για λογαριασμό της Aladdin κυκλοφόρησε ένα 78αρι με δεύτερη πλευρά το “Once There Lived A Fool” και πρώτη μούρη ένα κομμάτι που πήγαινε κάπως έτσι…

Nobody cares about me

Ain’ t even got a friend

My baby’s gone and left me

When will my troubles end

Black night is falling

Oh, how I hate to be alone

I keep crying for my baby

And now another day is gone

I got no one to talk with

To tell my troubles too

Don’t even know I’m living

Since I lost you

Black night is falling

Oh, how I hate to be alone

I keep crying for my baby

And now another day is gone

My mother had it troubles

My father had these too

My brother is in Korea

And I don’t know just what to do

Black night is falling

Oh, how I hate to be alone

I keep crying for my baby

And now another day is gone

Το τραγούδι γράφτηκε απ’ την Jesse Mae Robinson, την πρώτη αφροαμερικανίδα μέλος της ASCAP, απ’ τα χέρια της οποίας γεννήθηκαν τα “Let’s Have A Party” (Wanda Jackson, Elvis Presley), “Blue Light Boogie” (Louis Jordan), “Blue Mood”, “Cold Cold Feeling”, “Every Time”, (T-Bone Walker), “Cleanhead Blues” (Johnny Otis), “I Went To Your Wedding” (Patti Page), “I’m gonna catch me a rat” (Gene Vincent), “In the middle of the night” (Amos Milburn), “Mellow Mama Blues” (Dinah Washington) και κάμποσα ακόμη κομμάτια πλάι στο εμβληματικό Black Night.

H ιστορία του οποίου ταξίδεψε μέσα στα χρόνια, άλλαξε τοποθεσίες ένεκα πολέμων, η ουσία του παρέμενε αέναη, δεν τερμάτιζει πουθενά, ατελέσφορη εντός της, διαδεχόμενη τις μέρες και τις απώλειες. Ερωτικές, συζυγικές, οικογενειακές, πατρογονικές, αδελφικές, ήττες που αποκαλύπτονται κάθε νύχτα όταν πέφτει το σκοτάδι, δίχως νοητά φτιασίδια κι έμπρακτη συντροφιά.

Το 1964, ο Arthur Alexander προσπάθησε να του ανεβάσει στροφές με τσαχπινιές στην κιθάρα και ξεγελώντας με ελαφρύ μειδίαμα και φυσήματα στη φυσαρμόνικα τον πόνο της απώλειας,

ενώ 3 χρόνια νωρίτερα, στις 27 Νοεμβρίου του 1961, ο Doug Quattlebaum, ένας τύπος που τραγουδούσε gospel έξω απ’ το παγωτατζίδικο Mr Softee της Φιλαδέλφεια, το ηχογράφησε για το δίσκο του “Softee Man Blues” που κυκλοφόρησε για λογαριασμό της Bluesville, φανερώνοντας μονάχα τσουγκρανίσματα και προπολεμικές νύχτες στον αμερικανικό νότο.

Με εξίσου ακουστικό αλλά γυναικείο τρόπο, η Holly Golighlty το ξανατραγούδησε τον Αύγουστο του 2003 για το “Truly She Is None Other”

ενώ ο Willie Nelson στο “Milk Cow Blues” του 2000, πλάι στις λοιπές συνεργασίες του, στάθηκε δίπλα στον Dr. John

μιας και ο τελευταίος είχε ήδη πρωτύτερη εμπειρία απ’ την εκτέλεσή του το 1989 στο lp “In A Sentimental Mood”.

To 2003, o Curtis Fuller έκανε μονάχα δύο μέρες για την ηχογράφηση του “Up Jumped Spring”, αποφασίζοντας πως ανάμεσα στις λοιπές συνθέσεις, το τρομπόνι του όφειλε να σιγήσει πλάι στη φωνή του Jacey Falk για χάρη του κομματιού.

Ήταν το 1994, όταν μια διπλή συλλογή με τίτλο Sam Cooke’s Sar Records Story 1959-1965 κυκλοφόρησε κομμάτια, demos και παραγωγές του Sam Cooke απ’ το label που έστησε το 1959 με το φίλο του J.W. Alexander. Ο Johnnie Morisette έδεσε με το όργανο μιας και είχε συνηθίσει τέτοιους εκκλησιασμούς.

Λίγο αργότερα, τo 1967, ο Muddy Waters στο “Brass and the Blues”, καθισμένος κάτω απ’ το δέντρο και μάλλον γύρω στο σούροπο θέλησε να το αντιμετωπίσει δίχως ηλεκτρισμό. Κι όμως ούτε κι αυτός κατόρθωσε να ξεπεράσει αυτό που είχε συμβεί 2 χρόνια πριν…

1965. Duke 386. Blind Man / Black Night.

Bobby “Blue” Bland

45 version

Lp version

Αιώνια δικό του

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s