P.E. Hewitt Jazz Ensemble “Winter Winds – The Complete Works: 1968-1970”

Ο Philip γεννιέται στην Καλιφόρνια. Παίζει ντραμς γύρω στα 10, στα 14 vibes, ακούει jazz μετρώντας μονάχα μια ντουζίνα χρόνια, θέλει να πετάξει, να μάθει να πιλοτάρει και να παίζει μουσική, να παίζει μουσική για να πληρώνει την εκπαίδευση του πιλότου. Στα 14 αρχίζει να διδάσκει ντραμς στην κοινότητα του Los Altos. Ένα παιδί που γεννήθηκε το ’52, διδάσκει ήδη το ’67, αμφιταλαντεύεται μεταξύ αμερικανικής και βρετανικής εκπαίδευσης, ανάμεσα στην προσφορά και την παραδοσιακή πειθαρχία, τη στιγμή που οι μαθητές του είναι κυρίως παιδιά με νευρολογικά προβλήματα. Ένα παιδί που γράφει απλά ότι νιώθει και αισθάνεται, όταν ουδείς το μετρά σα θαυματοποιό βρέφος, σαν επικοινωνιακό μεσσία που χαίρει δώρων και τιμών.

Cat House Blues

Karen

Ακούει Tjader και Monk, Mingus και Miles, Sergio Mendes και όπερες, παίζει το “Satin Doll” για σαφώς πιο ηλικιωμένα ακροατήρια, μαθαίνει τεχνοτροπίες όπως εκείνη του John Mehegan, έχει στ’ αυτιά του τον Coltrane και τους Adderley, ταξιδεύει ως πιλότος στο Helsinki, στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή. Πριν από εκείνα τα ταξίδια, πριν ακόμη γνωρίσει τους πολιτισμούς που κυοφορεί ήδη εντός του, ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο. Το Jawbones τυπώνεται το 1968, σε 50 κόπιες, και ο Philip Hewitt είναι 16 ετών. Το 1969 κυκλοφόρησε το Since Washington με τον τίτλο να εκκινά από τότε που η μπάντα του έπαιξε για χάρη του Nixon, ενόσω οι εταιρίες σιωπούσαν και οι κόπιες ήταν 100, ενώ το 1970 η δισκογραφία του P.E. Hewitt Jazz Ensemble κατέληξε με τις 60 πουλημένες κόπιες απ’ τις 100 του Winter Winds. Ένα τέταρτο άλμπουμ είχε ήδη ηχογραφηθεί αλλά τα master tapes εκλάπησαν απ’ το αυτοκίνητό του. Ο Philip, πιλότος πια, μπαίνει το 1984 σε ένα κατάστημα οργάνων και καταλήγει να ηχογραφεί δύο κασσέτες, όταν ο κόσμος έχει πια αλλάξει.

3 AM

It Doesn’t Matter…Yes It Does…But I Can’t Stop

Όλα τα παραπάνω τα εξομολογήθηκε μες στις άκρες, 25 χρόνια μετά, στους Eothen Alapatt και Chris Veltri κοντά στη γεννετειρά του στο San Francisco της California, μιας και οι τελευταίοι φρόντισαν οι κόπιες των δίσκων του να αποκατασταθούν ως ένα απ’ τα συγκλονιστικότερα σύγχρονα μουσικά ευρήματα στη συλλογή “P.E. Hewitt Jazz Ensemble – Winter Winds The Complete Works: 1968-1970”. Πέραν των όποιων δευτερογενών, και αν θέλετε παρασιτικών και ελάσσονος σημασίας, σχολιασμών περί των modal, spiritual προσβάσιμων και μη πεπραγμένων του, που αν μη τι άλλο εκκινούν απ’ τη απόλυτα ελεύθερη διάθεση ενός έφηβου να αξιοποιήσει τα ψυχικά του αποθέματα πλάι στα ακούσματά του, τούτο το κουτί με τα τρία επανεκδοθέντα  βινύλια αποδεικνύει περίτρανα πως έστω και σε κάποιες χαραμάδες καιροφυλακτούν μερικά σπουδαία ηχογραφήματα προσμένοντας να βρεθούν στο φως.

More Than Anything

Bada Que Bash

Υγ. Κάπως έτσι αναρωτιέσαι, σε μια συνάντηση φουτουριστικών φόβων με τις όποιες εμμονικές θεωρήσεις, αν άραγε σε μερικά χρόνια θα εξακολουθούν να υπάρχουν κάποιοι σαλεμένοι που θα ανασύρουν τέτοια ευρήματα κι άλλοι τόσοι που θα τους πληρώνουν για να χάνουν τον ύπνο τους. Την ώρα που ένας αστείος ξενύχτης χορός καλά κρατεί στα διαδικτυακά κιτάπια, με μια προοδευτική άνοδο γελοιότητας που διόλου βραχύβια ορθώνεται πια.

Advertisements

2 responses to “P.E. Hewitt Jazz Ensemble “Winter Winds – The Complete Works: 1968-1970”

  1. Παράθεμα: ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ « Giwdim Blog

  2. Παράθεμα: Κουφός στα χασομέρια (Τα 8+15 αγαπημένα του 2010 by loan me a dime…) « Back To Mono

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s