Solomon (12 months by loan me a dime)

Early this morning, Sunday, October 10, 2010, the legendary King of Rock & Soul, Solomon Burke, our father, passed away due to natural causes.

Solomon had just arrived at Schiphol Airport in Amsterdam, the Netherlands for a sold out show at Paradiso with Dutch band, De Dijk.  He was on his way to spread his message of love as he loved to do.

This is a time of great sorrow for our entire family.  We truly appreciate all of the support and well wishes from his friends and fans.  Although our hearts and lives will never be the same, his love, life and music will continue to live within us forever.  As our family grieves during this time of mourning, thank you for respecting our privacy.

Family of Solomon Burke

Σε τούτο το blog, ο Solomon Burke δε μνημονεύθηκε μια και δυο. Κουράγιο να έχετε να διαβάζετε. Τυχεροί όσοι τον είδαν πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου, όσοι άκουσαν τη φωνή του ένα βράδυ από ένα δίσκο, απ’ τον Μανώλη Οικονόμου να τον κρατά σα φυλακτό στις έσχατες ραδιοφωνικές ώρες. Τώρα, ο Solomon Burke, ένας βαθιά θρησκευόμενος βασιλιάς, θα βρεθεί στα σύννεφα μιας και τόσες φορές έστρεψε το βλέμμα του προς αυτά.

Μακάρι αυτός ο Θεός, τον οποίο τόσο πολύ πίστεψε, να αναπαύσει την ψυχή του. Φίλος, πατέρας, φύλακας άγγελος, The Man, The King…

ps Ευχαριστούμε για το Stupidity εκείνο το βράδυ. Μακάρι να είχαμε ανέβει τελικά στο πλάι σου.

Το αφιέρωμα αποτελεί μονάχα ένα ακόμη υστερόγραφο.

Bert Jansch “The January Man” (from the lp “Moonshine” Reprise, 1973)

Πόνημα του πολυπράγμονος Dave Goulder, όπου κατ’ ουσία σκιαγραφεί τους άνδρες όλων των μηνών, μονάχα που ο άνθρωπος του Γενάρη σαφώς και ταίριαζε περισσότερο στην folk ιδιοσυγκρασία του σκωτσέζου Bert Jansch. Φωνή, ακουστική κιθάρα, μια άρπα, ενορχήστρωση του Tony Visconti.

Julie London “February Brings The Rain” (from the lp “Calendar Girl” Liberty, 1956)

Ολάκερος ο δίσκος θα μπορούσε να καλύψει τούτο το αφιέρωμα. Εν προκειμένω, μια απ’ τις ομορφότερες τραγουδίστριες επί γης ερμήνευε μια αστρονειράτη σύνθεση του τυχερού συζύγου της.

Antonio Carlos Jobim “Águas de Março (Waters of March)” (from the lp “Elis & Tom” Verve, 1974)

Λογίστηκε ως το καλύτερο βραζιλιάνικο τραγούδι, ερμηνεύτηκε και στους αγγλικούς στίχους που έγραψε ο Jobim, μια παραβολή για την πορεία της ζωής απ’ την αρχή ως τον θάνατο έτσι όπως οι βροχές του Μάρτη σημαίνουν το φινάλε του βραζιλιάνικου καλοκαιριού. Κι ενώ πολυδιασκευάστηκε, η εκτέλεση απ’ τη φωνή της Elis Regina και τη συνδιαλλαγή με τον δημιουργό της, εκκίνησε με απλότητα και δίχως φτιασίδια, ως έναρξη ενός σπουδαίου δισκογραφήματος.

Τhe Jesus and Mary Chain “April Skies” (7”, Blanco Y Negro, 1987)

Το πρώτο single του Darklands κυκλοφόρησε τον ομότιτλο μήνα του. Εκείνα τα χρόνια, μεταξύ του ’84 και του ’88, που τα τραγούδια τους προδιέγραφαν το indie μέλλει γεννέσθαι. Εν προκειμένω, ως μια θυσία κάτω απ’ τον απέραντο απριλιάτικο ουράνο όπως την έγραψε ο William.

Bee Gees “First of May” (from the lp “Odessa” Polydor 1969)

Διόλου επαναστατικό, χαριτωμένα γλυκερό, μια αφιέρωση στα γενέθλια του Barnavy, σκύλου του Barry. Μοναδικό single εκείνου του lp μιας και ο Robin είχε ήδη φύγει.

The Kinks “Rainy Day In June” (from the lp “Face To Face” Pye, 1966)

Κι ενώ το πρωτοκλασσάτο χιτ αναφερόταν σ’ ένα ηλιόλουστο απόγευμα, στην ίδια θέση αλλά στην πρώτη πλευρά, ο Ray Davies έβαζε βροντές καταμεσής του Ιούνη, ως ένα άλλο κεφάλαιο σε εκείνη την ιστορία περί ματαιότητας, ελπίδας της βρετανικής ιδιοσυγκρασίας των προαστίων και ψυχεδελικότροπων δαιμόνων. Και τότε ήταν που ένιωσαν όλοι τη βροχή.

Dave Alvin “Fourth Of July” (from the lp “Romeo’s Escape” Columbia, 1987)

Αμέτρητα χρόνια μετά τη διακήρυξη της ημέρας ανεξαρτησίας το 1776, ένας πρώην κιθαρίστας των X, Blasters, Flesh Eaters, με βραχύβια sessions δίπλα στους Gun Club, έπαιξε με βέρο αμερικάνικο country φλέγμα τη δική του 4η Ιουλίου.

Van Morrison “Cold Wind In August” (from the lp “A Period Of Transition” Warner, 1977)

Το πέρασαν λίγο στα ψιλά, ούτε τον Dr John δεν πήραν πρέφα ως συμπαραγωγό. Δεν ήταν δα και τόσο άστοχος, κατ’ ουσία δεν υπήρξε ποτέ δισκογραφικά κακός, απλά του έτυχε να βρίσκεται σε σύγχυση διαθέσεων. Κι ακόμη κι έτσι, κείνο το κρύο ρεύμα του Αυγούστου έκανε ξεχωριστή υπόκλιση.

James Brown “September Song” (from the lp “Soul On Top” King, 1970)

Μάλλον απρόσμενα φόρεσε κείνες τις μέρες τα καλά του και βρέθηκε στη συντροφιά των Louie Bellson και Oliver Nelson. Κι ενώ ενέταξε και τις δικές του δημιουργίες όπως το “It’s a Man’s, Man’s, Man’s World” και το “Papa’s Got A Brand New Bag”, παρακείμενα στον Hank Williams και λοιπές τζαζιές, το πολυδιασκευασμένο στάνταρ των Weill, Anderson προέκυψε με broadway κεκτημένη στους κομπασμούς και τα περίτρανα ουρλιαχτά του υπό τη συνοδεία μαγκιόρικης ορχήστρας.

Sun Ra and his Astro Infinity Arkestra “October” (single, Rehearsal, Chicago 1958 or 1959)

Η Doxy μόλις πέρυσι τα συγκέντρωσε χρηστικά και παρά τις όποιες ασάφειες στη χρονολογία και στο επιτελείο, μας γνωστοποίησε τις ευθύβολες και πιο εύληπτες jazz στιγμές του διαστημάνθρωπου. Κι αν μη τι άλλο έλαχαν και εκλεκτής συνωμοταξίας όπως σε τούτο το χαμένο single που οι Walter Strickland, Marshall Allen, John Gilmore, Pat Patrick, Ronnie Boykins και ίσως ο “Bugs” Cochran τζάμαραν πλάι του.

Vashti Bunnyan “Rose Hip November” (from the lp “Just Another Diamond Day” Philips, 1970)

Ο Andrew Oldham την είχε πρωτοανακαλύψει, σινγκλάκια ηχογράφησε, ακούστηκε και στο “Tonite Let’s All Make Love In London”, κι ύστερα απ’ τη γνωριμία της με τον Joe Boyd, ήρθε και το πρώτο lp υπό την αρωγή των Dave Swarbrick (Fairport Convention), Robin Williamson (Incredible String Band) και Robert Kirby (έγχορδο κουμανταδάρο του Nick Drake). Κι ενώ ο δίσκος συντρόφευε τα κατάστιχα της λήθης, λογής λογής τύποι όπως ήταν οι Devendra Banhart, Joanna Newsom, Animal Collective και Espers τη θυμήθηκαν. Η χαμηλόφωνη της folk αναγνωρίστηκε, έστω και ύστερα απ’ το πέρας κάμποσων μουντών φθινοπώρων.

Laura Nyro “December’s Boudoir” (from the lp “Eli and the Thirteenth Confession” Columbia, 1968)

Kisses from you in the flames of December’s boudoir,
They fill me like melons,
Touch me with chivalry;
Truly I know, truly I know who you are,
December will bear our affair,
Running on streets of delight and Decemberry ice,
They’ll see me; I’m ageless,
Loving you timelessly,
Love-colored soul, love-colored soul kissing spice,
Yes, my love, I take my coffee in the morning,
And all your love,
A spoonful or so make us grow,
Mama was clever, my mama was clever,
And my daddy loved her forever;
Forever!
Kisses from you I’ll remember,
Kisses from you in the flames of December,
Kisses from you, true they are,
Kisses from you in the flames of December’s boudoir;
Oh, mainstream marzipan sweet,
Baking out in December heat.

Advertisements

2 responses to “Solomon (12 months by loan me a dime)

  1. Ο Solomon είναι από τις οντότητες που νοιώθεις πως «ωφείλει» να υπάρχει πάντα, δεν αποδέχεσαι την αποχώρησή του από τον κόσμο, γιατί ριζώνει στην ψυχή, το μυαλό και την αίσθηση που έχεις για τη μουσική, οπότε αρνείσαι την θνητή του υπόσταση, είναι ο πανταχού παρών φύλακας άγγελος, όπως γράφεις loan. Αααααχ! Έπρεπε να είχατε ανεβεί on stage , εσείς, το stupidity crew, πως καταφέρατε να τον….»παρακούσετε» ? Thanks για το ωραίο συγκινητικό post, loan !

  2. Παράθεμα: Κουφός στα χασομέρια (Τα 8+15 αγαπημένα του 2010 by loan me a dime…) « Back To Mono

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s