Months In Vertigo

Σε αντίθεση με τις μέρες που ωθούσαν τους μουσικούς να βγάζουν και καμιά ροκιά, οι μήνες μάλλον βγάζουν πολύ μελαγχολία. Ίσως αυτή η σχετικότητα του χρόνου που έχει επιρροή στο μυαλό του ανθρώπου και σε αντίθεση με το εφήμερο των ημερών να τους κάνει να σκέφτονται περισσότερο το πέρασμά τους, και η έλευση και αναχώρησή τους σηματοδοτεί τις εποχές όχι μόνο του έτους αλλά και των ζωών μας.

January Rain – Hunters & Collectors (απτο EPLiving Daylight”, 1987, White Label, X14468)
Μάλλον πεσμένους τους βρίσκει αυτό εδώ το EP τους αυστραλούς Hunters & Collectors. Στα δυο πρώτα τους άλμπουμς ήταν απολαυστικοί και ήμουν έτοιμος να βάλω κάτι από κει κι ας μην είχε μήνα στον τίτλο του.

First And Last February – Martyn Bates  (απτο LP “Letters To A Scattered Family”, 1990, Integrity, I.R.005)
Ο ακουστικο-ψυχεδελικός Martyn με ξελάσπωσε σ’ έναν κουτσό μήνα που με χτίκιασε για να βρω τραγούδι. Το τραγουδάκι, φόρος τιμής στον ήρωά του Syd Barrett, αλλά εδώ που τα λέμε όλα τα τραγούδια του έτσι είναι.

Waters Of March (Aguas de Março) – David Byrne & Marisa Monte (απτη συλλογή “Red Hot + Rio”, 1996, Antilles, 533 183-1)
Πρέπει να είσαι ένας David Byrne για να πάρεις έναν απλό και ταπεινό Antonio Carlos Jobim και να τον μεταμορφώσεις στην πιο φρέσκια και σύγχρονη, πειραγμένη bossa nova που γράφτηκε ποτέ (άντε να βάλουμε και τον Arto Lindsay).

Throughout The Dark Months Of April And May – Cocteau Twins (απτο LP “Victorialand”, 1986, 4AD, CAD 602)
Αυτό εδώ κολάει και στον επόμενο μήνα όχι μόνο από άποψη τίτλου αλλά και μουσικά, οπότε η επιλογή του ήταν αναπόφευκτη. Η μαγευτική φωνή της Elizabeth Fraser είναι πάντα σήμα κατατεθέν.

When The May Rain Comes – Current 93 (απτο LP “Thunder Perfect Mind”, 1992, Durtro, DURTRO 011)
Η original εκτέλεση ανήκει στο γερμανικό kraut group των Sand και το μοναδικό τους άλμπουμ Golem του ’74 αλλά αυτή μ’ αρέσει καλύτερα γιατί είναι πιο σκοτεινή, άσε που την πρώτη που να την ψάχνεις τώρα.

3rd Of June Yello (απτο LP “Flag”, 1988, Fontana, 836 426-1)
Πόσα καντάρια μυαλό πρέπει νά ‘χεις για να φτιάξεις τη μουσική που έφτιαχναν οι Yello και μάλιστα όχι που και που αλλά σχεδόν πάντα. Όλη η δισκογραφία τους είναι γεμάτη από συνθέσεις υψηλού συνθετικού γούστου και ευφυίας και αυτό εδώ θα μπορούσε να είναι το τέλειο soundtrack για μια science fiction φουτουριστική ταινία που δεν έγινε ποτέ.

Fourth Of July – Galaxie 500 (απτο LP “This Is Our Music”, 1990, Rough Trade, ROUGH 156)
Το προτίμησα στο τσακ σε σχέση με το July των Thin White Rope κυρίως λόγω του εκπληκτικού κιθαριστικού τελειώματός του από ένα πραγματικά αδικημένο group εκείνης της εποχής. Απ’ το τρίτο, τελευταίο και μάλλον καλύτερο άλμπουμ τους.

End Of August – Paniolo (απτο LP “City Of Refuge”, 1985, Resistance, RR-01868)
Οι Robert Loveless και Jackson Del Rey (αμφότεροι από τους Savage Republic και 17 Pygmies) κάπου εκεί ανάμεσα στις δουλειές τους με τα προαναφερθέντα groups έστησαν αυτό το περιστασιακό σχήμα που έβγαλε αυτό το μοναδικό άλμπουμ. Εδώ παίρνουν την πιο pop μορφή των 17 Pygmies και την κάνουν ακόμα πιο pop και κάπου εδώ μέσα ανακαλύπτουμε κι αυτό το ωραίο βαλσάκι που μας προετοιμάζει για τις πρώτες βροχές του Σεπτέμβρη.

First Rains Of September – Green Pajamas (απτο LP “Book Of Hours”, 1987, Green Monkey, GM018)
Ούτε που σκέφτηκα φυσικά τι θα πήγαινε σ’ αυτόν τον μήνα. Στους Green Pajamas και όχι στους TV Personalities κολάει ο τίτλος του τρίτου άλμπουμ των δεύτερων «They Could Have Been Bigger Than the Beatles». Το αγαπημένο μου pop τραγούδι ever μαζί με το Pink Frost των Chills.

October Anywhere – Giant Sand (απτο LP “Valley Of Rain”, 1985, Enigma, 72050)
Το desert rock σ’ όλο του το μεγαλείο και οι Giant Sand στον πρώτο και καλύτερο δίσκο τους. Ο Howe Gelb τραγουδάει σαν μοναχικός cowboy μιας σύγχρονης εποχής με τη βροχή του Οκτώβρη να αποδεικνύεται ο μοναδικός του φίλος.

November Rain – Chud (απτο LP “Mirage”, 1989, LSD, 110466)
Ένα απ’ τα κρυφά διαμάντια της pop των 80ς από ένα ξεχασμένο γερμανικό group στο δεύτερο και τελευταίο άλμπουμ τους. Πιο sixties κι απ’ τα sixties από κείνα που με κάνουν να αναπολώ το ραδιόφωνο εκείνης της εποχής και τον Γρηγόρη Βάϊο στου οποίου τις «Σκηνές Ροκ» το είχα πρωτοακούσει.

December – Waterboys (απτο LP “Waterboys”, 1983, Chicken Jazz, ENCL1)
Ε, όχι να θέλετε σχόλια και γι’ αυτό ρε γαμώτο. Το πρώτο τραγούδι του πρώτου άλμπουμ ενός μεγάλου group. «We have heard their Big Music, and we never be the same».

posted by Vertigo

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s