Independent Project Records & Savage Republic reissues

Δεν υπάρχει συλλογή που να μπορεί να ικανοποιήσει τους πάντες, πάει και τελείωσε. Αν είναι κάτι σαν best βολεύει για μια πρώτη επαφή αλλά δεν κάνει για τους πιο μυημένους, ενώ αν είναι πολύ εξειδικευμένη συμβαίνει το αντίστροφο. Ωστόσο το πολύ ενδιαφέρον label LTM απ’ το Βέλγιο προσπαθεί πάντα να πετύχει την χρυσή τομή στο χώρο των επανεκδόσεων απ’ τα 80ς, και πολύ συχνά τα καταφέρνει.
Πριν από δυο χρόνια είχαμε κάνει αναφορά στην LTM με αφορμή τις επανεκδόσεις των Spherical Objects και της Object Records. Αυτή τη φορά έχουμε μια ωραία κυκλοφορία για την Independent Project Records και ένα best των Savage Republic.

Κατ’ αρχήν απ’ τη σειρά Auteur Labels, που μετράει την όγδοη κυκλοφορία της και αφιερώνεται σε πολύ ιδιέταιρα labels απ’ τα 80s, συναντάμε μια συλλογή απ’ τον κατάλογο της Independent Project. Το «Independent Project 1980-2010», (LTMCD 2544) περιέχει 23 τραγούδια  που δίνουν μια πολύ καλή εικόνα για το θρυλικό label του Bruce Licher και των Savage Republic απ’ την γέννηση μέχρι και τις μέρες μας.
Κάποια απ’ αυτά κερδίζουν τις εντυπώσεις από άποψη σπανιότητας. Πιο συγκεκριμένα μια σπάνια εκτέλεση του «Ivory Coast» των Savage Republic, μιας και δεν πρόκειται για αυτή που υπάρχει στο μνημειώδες ντεμπούτο τους «Tragic Figures» του 1982, αλλά για μια διαφορετική απ’ το εφτάιντσο EP «Tragic Figure» δυο χρόνια μετά. Τα δυο τελευταία τραγούδια της συλλογής προέρχονται απ’ τις πρώτες μέρες της Independent Project στα 1980 και φυσικά είναι απ’ τα πιο σπάνια της εταιρίας. Έχουμε λοιπόν το πρώτο νούμερο του label, πριν φτιαχτούν οι Savage Republic, με τον Bruce Licher σε ασκήσεις industrial ήχων με τηγάνια, πειραγμένα μικρόφωνα και άλλα τέτοια, κάτω απ’ το όνομα Project 197 αλλά και το δεύτερο νούμερο της εταιρίας, πάλι με τον Bruce, αυτή τη φορά κάτω από το όνομα Bridge.
Απ’ τα δυνατά ονόματα του label έχουμε: Τους Human Hands, το group του Dennis Duck των Dream Syndicate, απ’ το διπλό ομώνυμο ντεμπούτο τους του 1982. Τους Party Boys της Marnie Weber, απ’ το τραχύ, υπόγειο, πρώτο τους άλμπουμ «No Aggro» του 1984. Οι Camper Van Beethoven με ένα τέλειο δείγμα του ντεμπούτου τους «Telephone Free Landslide Victory» του 1985. Από δω ξεκίνησε φυσικά ο David Lowery των Cracker. Τους For Against απ’ το πρώτο τους άλμπουμ «Echelons» του 1987, του οποίου η περιορισμένη έκδοση σε 1000 κομμάτια με το στάχυ αποτελεί αισθητικό αριστούργημα. Οι Savage Republic στο «O Andonis», instrumental διασκευή του τραγουδιού του Θεοδωράκη, πίσω πλευρά στο εκπληκτικό τους single «Film Noir» του 1983. Και οι φοβεροί εγγλέζοι Woo απ’ το δεύτερο άλμπουμ τους «It’s Cosy Inside» του 1989, εξίσου ενδιαφέρον με το πρώτο τους.
Μερικά groups των 90ς στην προσπάθεια του Licher να ανανεώσει το ρεπερτόριο του label με νέους ήχους. Έτσι έχουμε τους μέτριους Half String, Tone και Alison’s Halo αλλά και τους καταπληκτικούς Scenic (το συγκρότημα του Bruce Licher μαζί με τον μπασίστα των Shiva Burlesque, James Brenner σε ένα δύσκολο single που δεν υπήρχε σε κανένα απ’ τα δυο άλμπουμς τους) και τον Jeffrey Clark (ο τραγουδιστής των Shiva Burlesque απ’ το σόλο άλμπουμ του «Sheer Golden Hooks» του 1996).
Και τέλος δυο ηχογραφήσεις απ’ τις μέρες μας. Το διαλυμένο εδώ και δεκαπέντε χρόνια group των Springhouse που ξαναφτιάχτηκαν και το καινούργιο άλμπουμ τους “From Now To OK” τους το έβγαλε πέρυσι η Independent Project και ένα καινούργιο demo του Bruce Licher ηχογραφημένο πέρυσι. Δεν ξέρω τι να ετοιμάζει ο κάποτε ηγέτης των Savage Republic που δεν είναι πλέον μαζί τους.

 

Επίσης έχουμε και το «Procession, An Aural History 1981-2010» το διπλό best των Savage Republic. Εδώ τα χαλάμε. Το πρώτο CD έχει τις καλύτερες στιγμές απ τα στούντιο άλμπουμς τους μέχρι και τις μέρες μας ενώ το δεύτερο CD είναι ένα μάλλον αχρείαστο live πριν από ένα χρόνο περίπου. Η καινούργια μορφή του group που φτιάχτηκε πριν από τρία χρόνια είναι καλή, αλλά όπως και να το κάνουμε Savage Republic χωρίς τον Bruce Licher είναι ένα άλλο group. Έτσι θα μπορούσε να φτιαχτεί ένα διπλό best που να ασχολείται μόνο με την πρώτη τους εποχή (1982-1990) με επιλογές απ’ τα studio και live albums τους.
Anyway οι επιλογές των τραγουδιών στο studio CD είναι καλές. Δυο τραγούδια απ’ το «Tragic Figures» με τον ύμνο «Next To Nothing» να δεσπόζει. Το εκπληκτικό τους single «Film Noir» του 1983. Το «Mobilization» απ’ την συλλογή «Radio Tokyo Tapes» του 1983. Ένα απ’ το EP «Trudge» του 1985 στην Play It Again Sam. Τρία απ’ το δεύτερό τους άλμπουμ «Ceremonial» του 1986. Τρία απ’ το τρίτο τους άλμπουμ «Jamahiriya» του 1988. Δυο απ’ το τελευταίο τους άλμπουμ «Customs» του 1989, ηχογραφημένο στην Ελλάδα και πρωτοκυκλοφορημένο στο ελληνικό παράρτημα της Nate Starkman & Son.
Και τέλος απ’ τη δεύτερή τους εποχή έχουμε δυο τραγούδια απ’ το άλμπουμ της επανασύνδεσης «1938» πριν από τρία χρόνια και το περσινό single «Sword Fighter»

posted by Vertigo

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s