Heart’s on a string

Κουτάκια, κουτάκια, κουτάκια. . Πετάς το ένα χαρτί μετά το άλλο μέχρι να μη σου μείνει κανένα στο χέρι και την κοπανάς. Έφτιαξαν μια γενιά που δεν ξέρει πώς να ονειρευτεί, μια στρατιά από κουτάκια, εύκολα στη χρήση και στην αποθήκευση. Αρχικά έπαιζε η PJ Harvey με ένα κόκκινο φόρεμα και μια κοπελιά παραδίπλα έστελνε μήνυμα από το κινητό της τηλέφωνο. Μετά στο myspace δημιουργήθηκε μια φουρνιά μικρών θεών, με μάτια που δεν κλείνουν ποτέ, σαν τους τυφλούς, κινούμενα βιογραφικά σε μια πίστα με συγκρουόμενα αυτοκινητάκια. Το αναμάσημα έγινε ο κανόνας, η ελπίδα για ελπίδα αρχίζει να παίρνει τον αγύριστο. Το free press απενεχοποίησε την ξυλοκαϊνη και τα κρεμασμένα περιστέρια στο Μεταξουργείο, τα μουσικά κομμάτια εξαργυρώνονται σε soundtrack για αυτιστικό σεξ. Σύγχηση. Στη συναυλία είσαι μόνος πια. Η αίσθηση του κοινού χρόνου θάφτηκε μαζί με τους στίχους των τραγουδιών. Το rock n’ roll παραμένει ακίνητο, να βομβαρδίζεται από άπειρα διαφημιστικά μηνύματα, ανήμπορο. Οι οπαδοί του δεν ξέρουν τι να κάνουν, πιστοί, κουρασμένοι, βραχυκυκλωμένοι. Το σόλο είναι αιρετικό πια, χρειάζεται φαντασία βλέπεις. Όσοι ξεχνούν το παρελθόν μάλλον είναι καταδικασμένοι να το ξαναζήσουν.

Advertisements

One response to “Heart’s on a string

  1. Το πρόβλημα φίλτατε είναι ότι, όπως θα έλεγε και κάποιος άλλος, το παρελθόν το ξαναζούν ως φάρσα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s