The Doom Jazz Chronicles : Part 0

Μεγαλεπήβολος ο τίτλος. . . Τι πάει να πει “Doom Jazz”, άλλωστε? Τι διαφορετικό μπορεί να υπάρξει, ειδικά όταν ελλοχεύει ο κίνδυνος οργής λαού από την επί ματαίω χρήση απαγορευμένων λέξεων, όπως “Jazz”? Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Ανέκαθεν η μουσική βιομηχανία κανιβαλιζόταν. Οι ταμπέλες είναι το σαράκι της μουσικής και της τέχνης γενικότερα. Άλλους τους βουλιάζει σε ένα μίζερο μικρόκοσμο και σε άλλους δίνεται το εργαλείο να πηδάνε από στέγη σε στέγη. Doom Jazz, λοιπόν. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια δεν έχει ξεπηδήσει κάποιο μουσικό ιδίωμα, ικανό να δημιουργήσει άγραφο κώδικα μεταξύ των ακροατών. Το πιθανότερο είναι ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν πρόκειται περί ιδιώματος. Όπως, επίσης, το πιθανότερο είναι ότι τέτοιοι ήχοι ανάλογης αισθητικής βρίσκονται σκόρπιοι δεξιά αριστερά εδώ και μισό αιώνα και απλά ήρθε η ώρα μιας νέας ταμπέλας. Ας είναι.

Φρίκη, τρόμος, κλειστοφοβία, σκοτεινή ατμόσφαιρα, jazz αισθητική και φιλοσοφία. Και ο όρος doom είναι το κλειδί της όλης ιστορίας : Είναι δανεισμένος από το χώρο του metal, που όσο τρομακτικά παρεξηγήσιμο και αν ακούγεται, αυτή είναι η αλήθεια. Οι μουσικοί είναι επηρεασμένοι από το χώρο του Doom Metal, τόσο σε επίπεδο ατμόσφαιρας, όσο και σε επίπεδο τεχνικής. Έχουν υπάρξει πολλές αποτυχημένες προσπάθειες ανάμιξης του doom και της jazz και το αποτέλεσμα ήταν κάτι που ικανοποιούσε κυρίως τους ακροατές του πρώτου, αφού στην ουσία κατέληγαν σε ένα είδος πειραγμένης metal, ή σκοτεινής πειραματικής ambient, δίχως τη γέννηση μιας νέας ταυτότητας. Κοινώς, ήταν κάτι άλλο.

Από τη μεριά της Jazz, το Doom έρχεται να προσδιορίσει όχι τόσο την αισθητική, όσο το ρυθμό ενός κομματιού. Είναι, δηλαδή, σχεδόν καθαρά τεχνικοί οι λόγοι που οδηγoύν στο να χρησιμοποιηθεί αυτός ο όρος. Το Doom είναι ένας ρυθμός κυρίως στα drums εξαιρετικά αργός και επαναλαμβανόμενος, δημιουργώντας μιαν ατμόσφαιρα σκοτεινή και επιβλητική. Δεν είναι καθόλου εύκολο να συνδυαστεί με ένα παρανοϊκό σαξόφωνο, ή μια κακιασμένη τρομπέτα. Το υβρίδιο είναι δύσκολο και χρειάζεται πολλή προσοχή στη δημιουργία του.

Η αρχή έγινε από τους Γερμανούς Bohren & der Club of Gore, οι οποίοι ουσιαστικά αποτελούν τον ορισμό, ηχητικά και αισθητικά της έννοιας Doom Jazz. Στην πορεία ακολούθησαν η κολλεκτίβα από την Ολλανδία, The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble και οι Γάλλοι, Dale Cooper Quartet & The Dictaphones. Οι τρεις αυτές μπάντες έχουν καταφέρει ως τώρα να προσδιορίσουν το συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα σε ένα ευρύτερο κοινό και είναι μάλλον απίθανο να υπάρχουν παρόμοιοι μουσικοί που να μπορούν να αποδώσουν τη συγκεκριμένη ιδιοσυγκρασία το ίδιο εκλεπτυσμένα. Αν και έχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους , με τις δύο τελευταίες να ξεφεύγουν αρκετά από την έννοια του Doom πολλές φορές, η αφετηρία τους είναι κοινή και εμφανής.

Αναπόδραστα, γεννήθηκαν και νέοι όροι για να περιγράψουν τη χροιά αυτού του ήχου. Πολλοί μπορεί να αναφερθούν σε ambient jazz, ή horror/dark jazz δείχνοντας, στην ουσία, τις τρεις προαναφερθείσες μπάντες. Η σχέση τους με film noir και ταινίες τρόμου δεν είναι καθόλου αμελητέα επίσης. Αν και για πολλούς μουσικόφιλους τέτοια ηχοχρώματα υπάρχουν ήδη σαν μικρό υποσύνολο μουσικών της δισκοθήκης τους, η έννοια της Doom Jazz έχει δημιουργήσει ένα μικρό φανατικό κοινό που όλο και εξαπλώνεται και αρχίζει να γίνεται ιδιαίτερα δημοφιλής σε κόσμο που ουδεμία αγάπη τρέφει για τον χώρο του metal, ούτε της jazz. Και αυτό είναι το παράδοξο κάποιων μουσικών υβριδίων. Ίσως όχι και τόσο παράδοξο τελικά.

ΥΓ : To Dark Night Of The Soul έχει ξαναδημοσιευτεί, αλλά είναι αγαπημένο. Και ας είναι διασκευή.

Advertisements

4 responses to “The Doom Jazz Chronicles : Part 0

  1. Παράθεμα: The Doom Jazz Chronicles Part 1 : Dale Cooper Quartet & The Dictaphones « Back To Mono

  2. Doom jazz is a form of music that combines the slow tempos and sense of despair of doom metal with jazz style and sensibility.

  3. …katw ta xeria ap’to Doom Metal re skatoflore kai ainte pisw sto Mono pou se petage! OURT!

  4. Between The Raindrops : Βλέπω διαβάζεις Back To Mono. . Οι Bohren ΕΙΔΙΚΑ ΕΣΕΝΑ. . Ολο το μπάσο. Θα χωρέσει.

    Σου θίξαμε το Doom ΣΟΥ? Είναι δικό ΣΟΥ το Doom?

    Στο ζουμί τώρα : Έχεις ακούσει ή δεν έχεις ακούσει? Διαβάζεις? Ανάγνωση.

    Όταν σκέφτομαι για να απαντήσω σε ένα τέτοιο σχόλιο μού έρχεται στο μυαλό κρύα μπουγάτσα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s