Διάφανο Δέρμα

ΟΙ ΠΕΝΗΝΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΤΑΙΝΙΕΣ

Νο 46
The Reflecting Skin, 1990, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Philip Ridley

Αγνοώ παντελώς τον Philip Ridley και ότι άλλο έχει κάνει. Ίσως επειδή δραστηριοποείται στο θέατρο, τη ζωγραφική, την ποίηση και γενικώς σε άλλες τέχνες στις οποίες δηλώνω κουμπούρας. Απ’ ότι φαίνεται όμως αυτό το καλλιτεχνικό του background είναι που τον έκανε να δημιουργήσει αυτό το απίστευτης αισθητικής ομορφιάς και ποιητικότητας αριστούργημα, την πρώτη απ’ τις μόλις τρεις σκηνοθετικές του απόπειρες. Όπως και νά ‘χει δεν θα μπορούσαμε παρά να τον ευχαριστήσουμε ακόμα κι αν εξαφανιζόταν για πάντα απ’ τον κινηματογράφο αμέσως μετά την εν λόγω ταινία.

Πρόκειται για μια απ’ τις λίγες περιπτώσεις που μια ταινία πραγματεύεται τόσο τέλεια τους παιδικούς φόβους χωρίς καν να είναι ταινία τρόμου αλλά κατά βάση μια ταινία παιδικής φαντασίας. Αλήθεια, πόσοι από μας όταν ήμασταν πιτσιρίκια, και ειδικά εμείς που έχουμε μεγαλώσει στην επαρχία, δεν φανταστήκαμε ή δεν μας έλεγαν κάποια φορά ότι η τάδε συγχωριανή είναι διακοσίων χρονών και δεν πεθαίνει με τίποτα, ότι τρώει μικρά παιδιά ή ότι κάνει μάγια που μπορούν να σου πέσουν τα μαλλιά, να χάσεις τη μιλιά σου, να τρελαθείς ή να πάθεις άλλα, ακόμα χειρότερα. Έτσι συμβαίνει και με τον δεκάχρονο Σεθ, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ έχει πειστεί ότι μια νεαρή, μελαγχολική χήρα, η Dolphin Blue (απίστευτη η Lindsay Duncan στον ρόλο) που μένει ολομόναχη σ’ ένα σπίτι έξω απ’ το χωριό είναι βρυκόλακας. Η Dolphin Blue όμως είναι κάτι σαν βρυκόλακας με τη μεταφορική έννοια. Ο πρόωρος θάνατος του άντρα της την έχει κυριολεκτικά τσακίσει τόσο πολύ που προσπαθεί να τον κρατήσει ζωντανό στη μνήμη της με καθαρά νεκροφιλικές τακτικές. Φυλλάει σ’ ένα κουτί τα μαλλιά του, τα δόντια του και το χειρότερο απ’ όλα, σ’ ένα μπουκάλι τον ιδρώτα του. Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι άλλοι δυο φίλοι του Σεθ βρίσκονται άγρια δολοφονημένοι, πράγμα που αυτομάτως στρέφει τις υποψίες των τοπικών αρχών στον πατέρα του λόγω ύποπτου παιδοφιλικού παρελθόντος. Ο πατέρας αυτοκτονεί απ’ τις τύψεις, η μάνα αποτρελλαίνεται (δεν ήθελε και πολύ) και ο πιτσιρικάς έχει χεστεί απάνω του. Οι ελπίδες του αναπτερώνονται όταν γυρίζει απ’ τον πόλεμο ο μεγαλύτερος αδερφός του (ο Viggo Mortensen παντελώς άγνωστος τότε, στον ρόλο) αλλά αυτός την πιάνει γκόμενα.

Αν τώρα όλο αυτό το στόρι το τοποθετήσετε στη δεκαετία του ’50, σ’ ένα χωριό των ΗΠΑ στη μέση του πουθενά, με καμβά τα απέραντα σταροχώραφα να εκτείνονται μεχρί εκεί που φτάνει το μάτι και σε μια μικροκοινωνία βουτηγμένη στη φτώχια, τις προλήψεις, το έγκλημα και τη βλακεία τότε καταλαβαίνετε ότι ένα παιδί δε θέλει και πολύ για να φτιάχνει με τη φαντασία του ιστορίες με βρυκόλακες και φαντάσματα. Στο τέλος αποδεικνύεται ότι βρυκόλακας δεν είναι η κακόμοιρη η Dolphin Blue αλλά η τοπική κοινωνία που ρουφάει σαν αίμα το μυαλό και τις ζωές των μικρών παιδιών για να συντηρήσει την καταστροφική της ύπαρξη. Κι όλα αυτά βέβαια ντυμένα με μια καταπληκτική φωτογραφία και ένα υποβλητικό σάουντρακ.

Δυο ακόμα σχεδόν αριστουργηματικές προτάσεις που ασχολούνται με περιπέτειες παιδιών (κοριτσιών αυτή τη φορά) στον κόσμο της φαντασίας, του φόβου αλλά και της παιδοφιλίας: το, όσο δεν παίρνει, ψυχεδελικό και μαγικό τσεχοσλοβάκικο Valerie and Her Week of Wonders του Jaromil Jires, απ’ τα 1970 και το για χρόνια απαγορευμένο αμερικάνικο Lemora: A Child’s Tale of the Supernatural, του 1973, την μοναδική ταινία του σκηνοθέτη Richard Blackburn, του οποίου η καριέρα καταστράφηκε πριν καν αρχίσει λόγω αυτής της ταινίας. Όσο για το πολυαναμενόμενο Tideland του αγαπημένου μου Terry Gilliam που διαφημίστηκε σαν το Διάφανο Δέρμα της δεκαετίας, sorry Terry, αλλά πρόκειται για πατάτα!

posted by Vertigo

Advertisements

One response to “Διάφανο Δέρμα

  1. Πραγματικά ασύλληπτη ταινία… Το Tideland δε συγκρίνεται με την καμία. Αυτό το κλειστοφοβικό κάτι που σου έδινε το Διάφανο Δέρμα κι ας ήταν γυρισμένο στα λιβάδια είναι απερίγραπτο. Από τις ελάχιστες ταινίες που μ’ έχουν αγγίξει τόσο πολύ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s