Πλαγίως

ΟΙ ΠΕΝΗΝΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΤΑΙΝΙΕΣ

Νο 33
Sideways, 2004, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Alexander Payne

Ταινία ύμνος στην αντρική φιλία και σεμινάριο στην αντρική μαλακία. Η αντρική φιλία απ’ την πλευρά του Μάιλς που ανέχεται τα πάντα και η αντρική μαλακία απ’ αυτήν του Τζακ που δεν υπολογίζει τίποτα. Και οι δυο τους εκπληκτικοί.

Σε συμβολικό επίπεδο δυο είναι τα κλειδιά αυτής της ταινίας και δεν είναι καθόλου τυχαίο που όλα εδώ μέσα περιστρέφονται γύρω απ’ αυτά. Το κρασί που υπεραγαπάει ο ένας απ’ τους δυο παλιόφιλους και η εκδρομή που αποφασίζουν να κάνουν οι δυο τους, για να γιορτάσουν τις τελευταίες μέρες της ελευθερίας του άλλου ο οποίος όπου νά ΄ναι παντρεύεται. Αυτά τα δυο λοιπόν συμβολίζουν εδώ την απελευθέρωση, τη φιλία, την ανάδειξη των πραγματικών χαρακτήρων, τις επιθυμίες, τα πάθη, τους φόβους, τις ανασφάλειες, την αγάπη για τις γυναίκες, τα πάντα και τη ζωή την ίδια τελικά. Όλα αυτά δηλαδή που η πνιγηρή ζωή στην πόλη τα κρατάει καλά κρυμένα ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους και που εδώ όμως οι δυο αυτοί παράγοντες θα επιδράσουν και θα τα βγάλουν στην επιφάνεια.

Παρόλο που είναι φίλοι όμως είναι και εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους. Ο ένας, απλός καθηγητής φιλολογίας, καθόλου γοητευτικός με κοιλίτσα και φαλάκρα, απογοητευμένος απ’ τη ζωή και τις γυναίκες, που δεν μπορεί να ξεπεράσει εδώ και δυο χρόνια το διαζύγιό του με την πρώην του. Ακόμα και η ψυχανάλυση και τα φάρμακα που παίρνει δεν μπορούν να του κάνουν τίποτα, άλλωστε καμιά ψυχανάλση δεν μπορεί να γιατρέψει αυτήν την καταραμένη αρώστια της ερωτικής απογοήτευσης. Έτσι βρίσκει χαρά μόνο μέσα απ’ τις δυο μεγάλες του αγάπες. Τη γευσιγνωσία του κρασιού (δεν πίνει για το μεθύσι) και τη συγγραφή βιβλίων. Στο πρώτο τα καταφέρνει καλά (έχει γίνει ειδικός) στο δεύτερο όμως τίποτα. Χρόνια πασχίζει να εκδώσει το μοναδικό πράγμα που έχει γράψει και μόνιμα του το απορίπτουν. Κι αυτό αυξάνει την ανασφάλειά του, την κατάθλιψή του και την χαμηλή αυτοεκτίμησή του. Ο άλλος το ακριβώς αντίθετο. Ξεπεσμένος γόης της μικρής οθόνης, έχει βγει εκτός δουλειάς και τη βολεύει με κάτι διαφημιστικά και παντρεύεται καθαρά από συμφέρον. Και φυσικά δεν μπορεί να αντισταθεί σε τίποτα που φοράει φουστάνι γι’ αυτό βλέπει αυτή την εκδρομή σαν την τελευταία του ευκαιρία να πηδήξει ότι προλαβαίνει. Και φυσικά τα κάνει σκατά. Γιατί γνωρίζει μια τοπική μπαργούμαν η οποία πηδιέται τόσο τέλεια που τον κάνει να ξεχάσει τα πάντα. Κι αυτό απειλεί όχι μόνο να καταστρέψει τον ίδιο αλλά και τον αθώο φίλο του που ξανασυναντάει μια παλιά του γνωστή και με την οποία φαίνεται ότι τα βρίσκουν επιτέλους. Έτσι σχηματίζονται δυο ζευγάρια που είναι εντελώς αντίθετα μεταξύ τους. Κι έτσι όλα γίνονται μπάχαλο και οι δυο φίλοι φτάνουν στο σημείο σχεδόν να χεστούν μεταξύ τους.

Όλα εδώ μέσα τρέχουν ανάλαφρα και αέρινα χωρίς να σε κουράζουν ούτε μια στιγμή και τις δυο ώρες της κυριολεκτικά μπορείς να τις πιείς στο ποτήρι. Μια ταινία τόσο μεθυστική όπως τα εκλεπτυσμένα κρασιά της Καλιφόρνιας, τόσο ηλιόλουστη όσο οι ξακουστοί αμπελώνες της περιοχής, αλλά και τόσο όμορφα μελαγχολική όσο ο ήχος των κρυστάλινων ποτηριών που τσουγκρίζονται μεταξύ τους.

postec by Vertigo

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s