Ντόνι Ντάρκο

ΟΙ ΠΕΝΗΝΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΤΑΙΝΙΕΣ

Νο 26
Donnie Darko, 2001, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Richard Kelly

Ίσως το ντεμπούτο της δεκαετίας. Και ίσως η πιο καλτ ταινία της δεκαετίας, όχι φυσικά με την ειρωνική έννοια, αλλά σαν μια ταινία που ξεκίνησε σαν ένα καλοκρυμμένο μυστικό, μάλιστα στην Ελλάδα νομίζω πήγε κατευθείαν στο βίντεο, και σήμερα, δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία της, είναι μια απ’ τις αγαπημένες των 00ς. Το τέλειο ανακάτωμα επιστημονικής φαντασίας, μυστηρίου και ψυχολογικού θρίλλερ. Με μια ατμόσφαιρα σκοτεινή, παραμυθένια που ταυτόχρονα όμως αναπαριστά άψογα τα τέλη των αμερικάνικων 80ς (εκεί διαδραματίζεται) και αισθητικά αλλά και κυρίως μουσικά υπενθυμίζοντάς μας εναλλακτικά classics της εποχής εκείνης. Ο Donnie Darko είναι σίγουρα ένας απ’ τους αγαπημένους αμερικανούς έφηβους των 00ς. Και μια ακόμα όμορφη ιδιαιτερότητα. Δε θα βρείτε πολλές ταινίες που να μιλάνε για το τέλος του κόσμου που να μην είναι γελοίες. Αντιθέτως αυτή εδώ, χάρη στην έμπνευση του δημιουργού του είναι μια σκέτη μαγεία.

Όσο για το μυαλό του Donnie και για το τι συμβαίνει εκεί μέσα, είναι ένα ολόκληρο παζλ που φαίνεται ότι κανένας δεν μπορεί να λύσει. Το κάθε κομμάτι του ένα ολόκληρο κεφάλαιο στο χαοτικό βιβλίο της εφηβικής ζωής. Και όλα αυτά δοσμένα με αξιοσημείωτη μαεστρία. Η αμφισβήτηση του συμβατικού κόσμου, η μοναξιά, το κοινωνικό αδιέξοδο, ο έρωτας, όλα είναι εδώ μέσα. Το τέλος του κόσμου για τον  Donnie δεν είναι κυριολεκτικό. Είναι το τέλος μιας διαταραγμένης εφηβείας που θα οδηγήσει είτε στην ωριμότητα, με ότι αυτό συνεπάγεται, είτε στην οριστική κατάθλιψη και την παραίτηση απ’ τον κόσμο ετούτο. Γιατί εδώ, όπως θα αποκαλυφθεί, δεν πρόκειται για το τέλος του κόσμου όλου αλλά για το τέλος του εφηβικού κόσμου του ίδιου του Donnie. Και τα εργαλεία που θα πυροδοτήσουν την έναρξη για την αντίστροφη μέτρηση (δηλαδή ο κούνελος και ο κινητήρας που απ’ το πουθενά σκάει στο δωμάτιό του) είναι προϊόντα μιας χρονομεταφοράς που φέρνουν τη στιγμή του τέλους στην αρχή της ιστορίας καθιστώντας τον Donnie τον εκλεκτό της μοίρας που καλείται να διαχειριστεί αυτή την πληροφορία.

Και γύρω του ο υπαρκτός κόσμος που τον περιβάλλει και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει. Οι γονείς του καλά ανθρωπάκια αλλά κανονικότατα αμερικανάκια. Είναι φανερό ότι δεν μπορούν να τον βοηθήσουν. Γι’ αυτό  και τον στέλνουν στην ψυχολόγο που κι αυτή μάλλον χαμένα τά ΄χει. Η μεγάλη αδερφή του, τρελλή κι αλλοπαρμένη. Πάνω στα ντουζένια της. Τελειώνει το σχολείο και είναι έτοιμη για το επόμενο μεγάλο βήμα της φοιτητικής ζωής. Οι συμμαθητές του, αμερικανάκια κι αυτοί που δεν μπορούν να τον καταλάβουν. Η διευθύντρια του σχολείου, άξια αντιπρόσωπος της πιο γλοιώδους φάρας της αμερικάνικης κοινωνίας. Του συντηρητισμού και της μαφίας των τηλεευαγγελιστών και των δημιουργιστών που έχει διαβρώσει κάθε κύτταρο της Αμερικής μέχρι και τα σχολεία. Και που έχει κολλητηλίκια με τον Jim Cunningham που πουλάει τηλεοπτική ελπίδα περί ηθικής, αρχών, αγάπης και φόβου με εκπομπές και ομιλίες αλλά στην πραγματικότητα είναι καραμπινάτος παιδεραστής μέχρι το μεδούλι. Μια μόνο τόση δα βοήθεια θα μπορεί να βρει από καναδυό καθηγητές στο σχολείο του που όμως δεν μπορούν να κάνουν και πολλά γιατί κυνηγιούνται απ’ το σύστημα. Και σ’ όλα αυτά ο Donnie μόνος και μπερδεμένος. Και ξαφνικά έρχεται η Γκρέτσεν. Η καινούργια συμμαθήτριά του που την ερωτεύεται και που λόγω δικών της οικογενειακών προβλημάτων στο παρελθόν είναι η μόνη που τον καταλαβαίνει. Μαζί και μόνοι τους θα φτάσουν στο τέλος του κόσμου.

posted by Vertigo

Advertisements

5 responses to “Ντόνι Ντάρκο

  1. Πολλή καλή φάση αυτό με τις ταινίες. Απλά: μήπως να το διαλύσετε το blog ρε παιδιά; Better to burn out than to fade away, όχι; Είστε και παραπαίετε εδώ και ένα χρόνο και δεν υπάρχει και φως στο τούνελ. Τί θα κάνετε; Θα γράφετε πάλι για το κάθε ξεχασμένο βινυλιάκι ή θα αναλύετε τους καινούριους δίσκους που δεν βγαίνουν; Κρίμα μεν αλλα έτσι είναι. Μην το αφήσετε να διασυρθεί άλλο, πραγματικά.

    • Loan Me A Dime: Η Santa Carol παρασύρθηκε και απάντησε. Δεν ήταν αναγκαίο. Συγκινητικό το ενδιαφέρον σου αλλά ακατανόητο αν τόσο καιρό διάβαζες για ξεχασμένα βινυλιάκια και καινούριους δίσκους που δε βγαίνουν. Το ευτυχές σε όλο αυτό το διάστημα που το blog βρίσκεται μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας είναι ότι στερείται και τέτοιου τύπου σχόλια, υποδείξεις κλπ. Για να σε καθησυχάσω, αν δεν αντέχεις το διασυρμό στην οθόνη σου, μην μπαίνεις στο μαζοχιστικό μας τριπ.

  2. Σε 2 μήνες θα υπάρξουν αλλαγές… Μεγάλες σε αυτό το μπλογκ…

    Santa Carol

  3. o έχων τη μύγα, μυγιάζεται

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s