Η Έβδομη Πύλη Της Κολάσεως

ΟΙ ΠΕΝΗΝΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΤΑΙΝΙΕΣ

Νο 23
The Beyond, 1981, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Lucio Fulci

Τι λάσπη είχε φάει αυτός ο άνθρωπος! Τον είπαν καιροσκόπο. Και ήταν! Ότι ήταν μόδα στην Ιταλία, μέσα κι αυτός. Κάμποσα σπαγκέτι γουέστερν. Στη δεκαετία του ΄70 μπαίνει στο giallo. Και δίνει δυο ταινιάρες το A Lizard in a Woman’s Skin του 1971 και το Don’t Torture a Duckling του 1972. Και στα τέλη των seventies, όταν έγιναν μόδα τα ζόμπι και τα σπληνάντερα, έρχεται το αποκορύφωμα με την περιβόητη τριλογία της Κόλασης. Δηλαδή η Πόλη των Ζωντανών Νεκρών του 1980, η Έβδομη Πύλη Της Κολάσεως του 1981 και το Ενοικιάζεται Στοιχειωμένη Βίλα Δίπλα στο Νεκροταφείο του 1981. Και με απαραίτητο αρωγό σ’ αυτή την τριλογία την μούσα του Catriona MacColl που μ’ αυτές τις τρεις ταινίες έγινε θρύλος. Τόση γαρδούμπα που θα δεις σ’ αυτές τις τρεις ταινίες δε θα την βρεις ούτε στην Πλατεία Λαού στη Λαμία. Και φυσικά απ’ αυτά η Έβδομη Πύλη Της Κολάσεως, η κορυφή του. Καινούργια λάσπη! Ότι το σενάριο είναι της πλάκας (όντως ήταν), ότι οι ερμηνείες είναι για γέλια (όντως ήταν), ότι δεν έχει να δώσει τίποτα άλλο εκτός από εντόσθια και αίμα (κι αυτό ισχύει). Ἄφες αὐτοῖς, Λούτσιο, οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι!

Βέβαια όλα αυτά σιγά μην τα ξέραμε τότε στα μέσα της δεκαετίας του ΄80 όταν  πιάσαμε στα χέρια μας για πρώτη φορά την βιντεοκόπια αυτού του ανοσιουργήματος σ’ εκείνο το ρημαδοβιντεοκλάμπ της γειτονιάς. Τι κι αν ήμουν μόνο δεκατεσάρων χρονών. Ο βιντεοκλαμπάς μας τά ΄δινε αβέρτα. Μέσα λοιπόν η κασσέτα, πατάς το play και μέχρι να καταλάβεις με τι έχεις να κάνεις, γκολ απ’ τ’ απουδητήρια. Σαν τον βάζελο που μόλις μπήκε στο Καμπ Νου, μέχρι να διαλέξει τέρμα είχε φάει το πρώτο. Λουιζιάνα 1927! Η περιβόητη σταύρωση του μάγου Σβάικ μαζί με λούσιμο με ασβέστη! Μέχρι να συνέλθεις και να κάνεις σέντρα, πάρε και το δεύτερο! “The eyes! The eyes!” Ο μπογιατζής πέφτει απ’ τη σκάλα και ανοίγει το κεφάλι του. Ποτάμι το αίμα απ’ το κρανίο, απ’ το στόμα, απ’ όπου θες. Κι έρχεται και το τρίτο. Ο τιτάνας υδραυλικός Τζο έρχεται να φτιάξει τους ρουμπινέδες στο υπόγειο. Εκεί που είχαν κατεβάσει τον Σβάικ τότε. Και σε μια ακόμα αξέχαστη σκηνή το χέρι του νεκρού μπήγεται στην κόγχη του ματιού του Τζο και του το βγάζει. Κι όλα αυτά στο πρώτο τέταρτο. Μετά απ’ όλα αυτά πέστε μου εσείς αν από δω και πέρα έδωσε κανείς σημασία στην υπόθεση της ταινίας. Απλά δεν μπορείς να συνέλθεις απ’ το σφυροκόπημα της σπλατεριάς. Αράχνες που τρώνε ζωντανό έναν άνθρωπο, ο πιστός σκύλος της τυφλής μουρλένεται και της ξεσκίζει το λαρύγγι (σε μια σκηνή αντιγραφή απ’ το Suspiria του Argento), δοχείο με οξύ που πέφτει στη μούρη της χήρας του Τζο και την κάνει αγνώριστη και βέβαια μια ακόμα εξόρυξη ματιού, αυτού της υπηρέτριας, από καρφί, πάλι απ’ τον Σβάικ που δε λέει να κάτσει ήσυχος. Και τέλος το εκπληκτικό φινάλε! Το πρωταγωνιστικό δίδυμο χάνεται στο περιεχόμενο του πίνακα που είχε φτιάξει ο Σβάικ και που αναπαριστά την Κόλαση. Και η φωνή απ’ τα τάρταρα σε αποτελειώνει: «Και θ’ αντικρύσετε τη θάλασσα του σκότους, και ότι εκεί μπορεί να εξερευνηθεί». Και πάνω απ’ όλα ποιος μπορεί να ξεχάσει το κολοσσιαίο σάουντρακ του Fabio Frizzi! Τελικό σκορ: Φούλτσι 8 – Θεατής 0! Ποτέ μετά ή πριν απ’ αυτό δεν ξανάδαμε τίποτα παρόμοιο!

The Beyond OST (2001, Dagored, RED 133-2)
Tracks 1-3, Tracks 4-5, Tracks 6-7, Tracks 8-9, Tracks 10-11

posted by Vertigo

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s