65 Days Of Static @ An Club …

Σάββατο βράδυ, μετά απο ενα και σε κεσέ και σε μπώλ τζατζίκι, καθώς το αγόρι υπηρετεί την μητέρα πατρίδα και του βρωμάμε, οι 2 άσπονδες φίλες μου, με παρασέρνουν να πάμε στο An Club να δούμε τους 65 Days of Static (που μάνα μου ζήτημα να ξέρω 2-3 τραγούδια τους αλλα λέμε τώρα)

Κόκκινα χείλια τίγκα, φουστάκι κοντό, βγαλμένο μουστάκι και μετά απο 2 χτυπημένα αμάξια που πηρα σβάρνα στην Μπενάκη, φτάνω στο Αn κιουρία με τα όλα μου, αντικρίζοντας πιτσιρικαρία..

Οκ είμαι κουλ.. Και μπαίνουμε μέσα, πιάνοντας την πρώτη θέση στην σκηνή (ναι, απο εκείνες τις θέσεις που ένα φου να κάνει η μασχάλη του κιθαρίστα, έχεις γευτεί τις ιδρωψιχάλες του)

Και ξεκινάει η συναυλία … Και αντικρίζω την μπάντα απο το Sheffield που μπαίνει χείμαρος και αρχίζει κ τα σπάει! Κάτσε κύριος, καλησπέρα και σε σένα!

Γιατί μάνα μου τέτοιος σαματάς? Χαμήλωσε τον διάολο!!!

Μετά απο το πρώτο σοκ, άρχισε το αυτί μου να συνηθίζει και να ανακαλώ… Μπορεί να έπαιζαν δυνατά (κυριολεκτικά κ μεταφορικά) αλλά έπαυε να είναι απλή βαβούρα…

Tα clues της βραδιάς ήταν τα εξής:

1) Απο πίσω μου ακριβώς καθόταν ένας εβραίος μυτομαλλιάς. Μυτομαλλιάς: ο τύπου ανώμαλος που μυρίζει τα μαλλιά σου

2) Μπροστά μου καθόταν ένα γκοθοζεύγαρο εξίσου παράταιροι με εμένα

3) Είδα live headbaging και απόρησα καθώς δεν ταίριαζε με το κλίμα.. respect

4) σπρωξίδια και ένιωσα πολύ άντρας (παρότι είχα βγάλει μουστάκι) που προστάτεψα την φίλη Β.

5) που η μπάντα ήταν ωραία mastouromena γκομενάκια

6) που χτυπήθηκα

Εαν το γυρίσω στο post rock, θα πρέπει να μακρύνω και τα μαλλιά μου ή να αρχίσω τα σπιντάκια?

Εnjoy:

Βy Santa Carol

Advertisements